Nasz rejs rozpoczyna się w Bodø, na styku otwartego Morza Norweskiego i archipelagu Lofotów. To tu po raz pierwszy czuć surowy oddech Północy – szeroki horyzont, silne prądy a niedługo po opuszczeniu portu, otworzy się przed nami krajobraz strzelistych gór wyrastających wprost z oceanu.

Jako pierwsze swoim spektakularnym krajobrazem witają nas Reine i Hamnøy – ostrymi graniami, spokojną taflą fiordu i charakterystycznymi czerwonymi domkami rybackimi – rorbuer – stojącymi na palach nad wodą. To jedno z najbardziej rozpoznawalnych miejsc Lofotów.

Wyjątkowym elementem Lofotów jest światło. Latem słońce tu nie zachodzi, a noc zamienia się w długą, złotą godzinę. To światło sprawia, że Lofoty są rajem dla fotografów i artystów. I to właśnie nocna wycieczka na Reinebringen jest najlepszym co można przeżyć będąc w tym rejonie. Trud pokonania 1974 schodów do nieba wynagrodzi każdemu iście baśniowy widok ze szczytu.

Kolejną perełką jest Nusfjord, dawna osada rybacka, zachowana w niemal niezmienionej formie. Drewniana zabudowa, wąskie pomosty i ciasne otoczenie gór tworzą atmosferę powrotu do czasów, gdy morze było jedynym źródłem utrzymania. To spokojny, niemal muzealny przystanek na trasie. Koniecznie też musicie spróbować tutejszych cynamonek!

Henningsvær, nazywany „Wenecją Lofotów”, to kontrast wobec ciszy wcześniejszych miejsc. Rozłożony na kilku wysepkach port tętni życiem – widać tu rybaków, żeglarzy i artystów. Charakterystyczne mosty i portowe zabudowania czynią to miejsce jednym z najciekawszych punktów rejsu.

Jednym z najbardziej imponujących momentów wyprawy jest Trollfjord. Wpływając do niego, ma się wrażenie przekraczania granicy innego świata. Strome, niemal pionowe ściany skalne wznoszą się na kilkaset metrów prosto z wody, zamykając przestrzeń i potęgując ciszę. Fiord jest krótki i ślepy – kończy się spokojną zatoczką, gdzie być może uda nam się przystanąć na dłuższą chwilę…

Dalej kierujemy się ku wyspie Senja. Wyspa ta nazywana “Dziką Perłą Północy”, często pomijana na trasach popularnych turystycznych wycieczek, dzięki czemu zachowała swój dziki, naturalny charakter i daje poczucie obcowania z prawdziwą północną naturą. Na niewielkim obszarze ujrzymy wszystko to, co najpiękniejsze w norweskim krajobrazie – od ostrych gór, przez głębokie fiordy, po łagodne zatoki i niewielkie wioski rybackie.

Finałem rejsu jest Tromsø – największe miasto północnej Norwegii i nieformalna stolica Arktyki. Położone daleko za kołem podbiegunowym, na wyspie otoczonej fiordami i wysokimi górami, stanowi wyjątkowe połączenie dzikiej przyrody, historii odkryć polarnych i nowoczesnego miejskiego życia. Miasto od wieków było bramą na Daleką Północ. To stąd wyruszali słynni polarnicy na wyprawy w Arktykę, a port do dziś pełni ważną rolę żeglarską i komunikacyjną. 

Tromsø – największe miasto północnej Norwegii i nieformalna stolica Arktyki. Położone daleko za kołem podbiegunowym, na wyspie otoczonej fiordami i wysokimi górami, stanowi wyjątkowe połączenie dzikiej przyrody, historii odkryć polarnych i nowoczesnego miejskiego życia. Miasto od wieków było bramą na Daleką Północ. To stąd wyruszali słynni polarnicy na wyprawy w Arktykę, stąd wyryszymy i my!

Pierwszy etap prowadzi wśród szkierów i otwartego morza w kierunku Sommarøy – malowniczej wyspy z białymi, niemal karaibskimi plażami i turkusową wodą. Postój w Husøy, dawnej osadzie rybackiej, pozwala zajrzeć w codzienne życie mieszkańców północnej Norwegii i spokojnie przycupnąć w niewielkim porcie.

Kolejnym celem jest Bleik, znane z jednej z najlepszych baz wypadowych na obserwację wielorybów w Europie. Otaczające miejscowość strome góry kontrastują z długą, piaszczystą plażą. Rejs na tym odcinku często odbywa się w towarzystwie ptaków morskich, a przy odrobinie szczęścia także humbaków i arktycznych orek.

Przed nami Lofoty. Majestatyczny krajobraz strzelistych gór wyrastających wprost z morskiej toni łapie za serce każdego bez wyjątku. Ramberg zachwyca szeroką plażą, ostrymi graniami górskimi i surowym, ale harmonijnym połączeniem morza i skał. To jedno z najlepszych miejsc, by poczuć dzikość tego archipelagu.

Værøy to jedna z najbardziej odizolowanych wysp Lofotów. Silne prądy, otwarte morze i zmienna pogoda przypominają, że to natura rozdaje tu karty. Z pokładu jachtu wyspa wygląda jak twierdza. Klify opadają pionowo do morza, a nad nimi krążą setki ptaków. Przy dobrej pogodzie warto zejść na ląd i ruszyć na jeden z pieszych szlaków – widoki z góry są iście spektakularne, a ocean wydaje się tu nieskończony. To jedno z najlepszych miejsc na Lofotach, by poczuć prawdziwą przestrzeń i ujrzeć panoramiczne widoki sięgające po horyzont.

Dalej na naszej trasie swoim spektakularnym krajobrazem przywitają nas Reine i Hamnøy – ostrymi graniami, spokojną taflą fiordu i charakterystycznymi czerwonymi domkami rybackimi – rorbuer – stojącymi na palach nad wodą. To jedno z najbardziej rozpoznawalnych miejsc Lofotów. Wyjątkowym elementem Lofotów jest światło. Latem słońce tu nie zachodzi, a noc zamienia się w długą, złotą godzinę. To światło sprawia, że Lofoty są rajem dla fotografów i artystów. I to właśnie nocna wycieczka na Reinebringen jest najlepszym co można przeżyć będąc w tym rejonie. Trud pokonania 1974 schodów do nieba wynagrodzi każdemu iście baśniowy widok ze szczytu.

Kolejną perełką jest Nusfjord, dawna osada rybacka, zachowana w niemal niezmienionej formie. Drewniana zabudowa, wąskie pomosty i ciasne otoczenie gór tworzą atmosferę powrotu do czasów, gdy morze było jedynym źródłem utrzymania. To spokojny, niemal muzealny przystanek na trasie. Koniecznie też musicie spróbować tutejszych cynamonek!

Henningsvær, nazywany „Wenecją Lofotów”, to kontrast wobec ciszy wcześniejszych miejsc. Rozłożony na kilku wysepkach port tętni życiem – widać tu rybaków, żeglarzy i artystów. Charakterystyczne mosty i portowe zabudowania czynią to miejsce jednym z najciekawszych punktów rejsu.

Jednym z najbardziej imponujących momentów wyprawy jest Trollfjord. Wpływając do niego, ma się wrażenie przekraczania granicy innego świata. Strome, niemal pionowe ściany skalne wznoszą się na kilkaset metrów prosto z wody, zamykając przestrzeń i potęgując ciszę. Fiord jest krótki i ślepy – kończy się spokojną zatoczką, gdzie być może uda nam się przystanąć na dłuższą chwilę…

Dalej kierujemy się ku wyspie Senja. Wyspa ta nazywana “Dziką Perłą Północy”, często pomijana na trasach popularnych turystycznych wycieczek, dzięki czemu zachowała swój dziki, naturalny charakter i daje poczucie obcowania z prawdziwą północną naturą. Na niewielkim obszarze ujrzymy wszystko to, co najpiękniejsze w norweskim krajobrazie – od ostrych gór, przez głębokie fiordy, po łagodne zatoki i niewielkie wioski rybackie.

Finałem rejsu jest dobrze nam już znane Tromsø, które przywita nas jak stara znajoma: kolorowe domy, most nad cieśniną, góry zamykające horyzont… Zmęczeni, ale naładowani widokami, ciszą i przestrzenią, wracamy tam, gdzie wszystko się zaczęło. Ten rejs nie jest tylko trasą na mapie – to doświadczenie, które zostaje pod skórą.

Tromsø Wyruszamy z Tromsø i bardzo szybko zostawiamy za sobą miejski rytm. Morze się otwiera, przestrzeń buduje z każdą milą a Północ zaczyna dyktować własne tempo.Pierwszy przystanek to Vannvåg na wyspie Vannøya — mały, klimatyczny port bez masowej turystyki. Surowy krajobraz, dzika przyroda i trekkingowe ścieżki prowadzące wysoko nad fiordami z widokami na Ullsfjord i Kvaløya pozwalają od razu poczuć, że to nie będzie zwykła podróż.Im dalej na północ, tym świat staje się prostszy. Øksfjord wita nas ciszą, górami i lodowcem Øksfjordjøkelen schodzącym niemal do morza. Dopływając tu jachtem, ma się wrażenie, że dalej to już tylko chłód Arktyki.

Hammerfest pojawia się jako ostatni bastion cywilizacji. Jedno z najbardziej wysuniętych na północ miast świata daje jeszcze możliwość uzupełnienia zapasów, zanim ruszymy dalej.

Po opuszczeniu Hammerfestu kierujemy się ku wyspie Magerøya. Honningsvåg wita nas bezpieczną mariną i surowym klimatem prawdziwie arktycznego miasteczka. To stąd ruszamy zdobyć Nordkapp od strony lądu — stanąć na legendarnym, 307-metrowym klifie i spojrzeć na bezkres Morza Barentsa, czując, że dalej już tylko biegun…

Po opłynięciu słynnego globusa na Nordkapp przychodzi czas na Gjesvær – niewielką rybacką osadę na zachodnim krańcu Magerøyi. To spokojna, autentyczna osada, gdzie w lokalnej knajpce można spróbować przepysznego kraba królewskiego i, przy dobrej pogodzie, wybrać się w rejon Gjesværstappan – monumentalnych klifów i jednego z największych rezerwatów ptaków morskich w Norwegii.

W drodze powrotnej zatrzymujemy się na surowej wyspie Sørøya, gdzie rytm dnia nadal wyznacza morze, a rybołówstwo jest znacznie ważniejsze niż turystyka. Ta wyspa to prawdziwa mekka łowców dorszy i halibutów, zatem i my z pewnością nie raz zarzucimy tu wędki!

Na koniec zajrzymy do Arviksand na wyspie Arnøya — cichy port i jasna, piaszczysta plaża, która zaskakuje swoją urodą na tej szerokości geograficznej. Turkusowa woda, przestrzeń i cisza pozwalają spokojnie domknąć arktyczną pętlę.

Wracamy do Tromsø bogatsi o doświadczenie prawdziwej Północy — surowej, dzikiej i pozbawionej filtrów. Ten rejs na szczęście nie kończy się wraz z zejściem na ląd, będziemy do niego wracać pamięcią jeszcze nie raz…

Tromsø – największe miasto północnej Norwegii i nieformalna stolica Arktyki. Położone daleko za kołem podbiegunowym, na wyspie otoczonej fiordami i wysokimi górami, stanowi wyjątkowe połączenie dzikiej przyrody, historii odkryć polarnych i nowoczesnego miejskiego życia. Miasto od wieków było bramą na Daleką Północ. To stąd wyruszali słynni polarnicy na wyprawy w Arktykę, stąd wyryszymy i my!

Pierwszy etap prowadzi wśród szkierów i otwartego morza w kierunku Sommarøy – malowniczej wyspy z białymi, niemal karaibskimi plażami i turkusową wodą. Postój w Husøy, dawnej osadzie rybackiej, pozwala zajrzeć w codzienne życie mieszkańców północnej Norwegii i spokojnie przycupnąć w niewielkim porcie.

Kolejnym celem jest Bleik, znane z jednej z najlepszych baz wypadowych na obserwację wielorybów w Europie. Otaczające miejscowość strome góry kontrastują z długą, piaszczystą plażą. Rejs na tym odcinku często odbywa się w towarzystwie ptaków morskich, a przy odrobinie szczęścia także humbaków i arktycznych orek.

Przed nami Lofoty. Majestatyczny krajobraz strzelistych gór wyrastających wprost z morskiej toni łapie za serce każdego bez wyjątku. Ramberg zachwyca szeroką plażą, ostrymi graniami górskimi i surowym, ale harmonijnym połączeniem morza i skał. To jedno z najlepszych miejsc, by poczuć dzikość tego archipelagu.

Værøy to jedna z najbardziej odizolowanych wysp Lofotów. Silne prądy, otwarte morze i zmienna pogoda przypominają, że to natura rozdaje tu karty. Z pokładu jachtu wyspa wygląda jak twierdza. Klify opadają pionowo do morza, a nad nimi krążą setki ptaków. Przy dobrej pogodzie warto zejść na ląd i ruszyć na jeden z pieszych szlaków – widoki z góry są iście spektakularne, a ocean wydaje się tu nieskończony. To jedno z najlepszych miejsc na Lofotach, by poczuć prawdziwą przestrzeń i ujrzeć panoramiczne widoki sięgające po horyzont.

Dalej na naszej trasie swoim spektakularnym krajobrazem przywitają nas Reine i Hamnøy – ostrymi graniami, spokojną taflą fiordu i charakterystycznymi czerwonymi domkami rybackimi – rorbuer – stojącymi na palach nad wodą. To jedno z najbardziej rozpoznawalnych miejsc Lofotów. Wyjątkowym elementem Lofotów jest światło. Latem słońce tu nie zachodzi, a noc zamienia się w długą, złotą godzinę. To światło sprawia, że Lofoty są rajem dla fotografów i artystów. I to właśnie nocna wycieczka na Reinebringen jest najlepszym co można przeżyć będąc w tym rejonie. Trud pokonania 1974 schodów do nieba wynagrodzi każdemu iście baśniowy widok ze szczytu.

Kolejną perełką jest Nusfjord, dawna osada rybacka, zachowana w niemal niezmienionej formie. Drewniana zabudowa, wąskie pomosty i ciasne otoczenie gór tworzą atmosferę powrotu do czasów, gdy morze było jedynym źródłem utrzymania. To spokojny, niemal muzealny przystanek na trasie. Koniecznie też musicie spróbować tutejszych cynamonek!

Henningsvær, nazywany „Wenecją Lofotów”, to kontrast wobec ciszy wcześniejszych miejsc. Rozłożony na kilku wysepkach port tętni życiem – widać tu rybaków, żeglarzy i artystów. Charakterystyczne mosty i portowe zabudowania czynią to miejsce jednym z najciekawszych punktów rejsu.

Jednym z najbardziej imponujących momentów wyprawy jest Trollfjord. Wpływając do niego, ma się wrażenie przekraczania granicy innego świata. Strome, niemal pionowe ściany skalne wznoszą się na kilkaset metrów prosto z wody, zamykając przestrzeń i potęgując ciszę. Fiord jest krótki i ślepy – kończy się spokojną zatoczką, gdzie być może uda nam się przystanąć na dłuższą chwilę…

Dalej kierujemy się ku wyspie Senja. Wyspa ta nazywana “Dziką Perłą Północy”, często pomijana na trasach popularnych turystycznych wycieczek, dzięki czemu zachowała swój dziki, naturalny charakter i daje poczucie obcowania z prawdziwą północną naturą. Na niewielkim obszarze ujrzymy wszystko to, co najpiękniejsze w norweskim krajobrazie – od ostrych gór, przez głębokie fiordy, po łagodne zatoki i niewielkie wioski rybackie.

Finałem rejsu jest dobrze nam już znane Tromsø, które przywita nas jak stara znajoma: kolorowe domy, most nad cieśniną, góry zamykające horyzont… Zmęczeni, ale naładowani widokami, ciszą i przestrzenią, wracamy tam, gdzie wszystko się zaczęło. Ten rejs nie jest tylko trasą na mapie – to doświadczenie, które zostaje pod skórą.

Tromsø – największe miasto północnej Norwegii i nieformalna stolica Arktyki. Położone daleko za kołem podbiegunowym, na wyspie otoczonej fiordami i wysokimi górami od wieków było bramą na Daleką Północ – stąd wyruszali słynni polarnicy, stąd wyruszymy i my.

Pierwszy etap prowadzi wśród szkierów i otwartego morza w kierunku Sommarøy – malowniczej wyspy z białymi, niemal karaibskimi plażami i turkusową wodą.
Dalej kierujemy się ku wyspie Senja, zwanej „Dziką Perłą Północy”. Rzadziej odwiedzana przez turystów dzięki czemu zachowała swój nieomal dziewiczy i naturalny charakter. Na jej niewielkim obszarze ujrzymy wszystko to, co najpiękniejsze w norweskim krajobrazie – od ostrych gór, przez głębokie fiordy, po łagodne zatoki i niewielkie wioski rybackie.
Postój w Husøy, dawnej osadzie rybackiej, pozwala zajrzeć w codzienne życie mieszkańców północnej Norwegii i spokojnie przycupnąć w niewielkim porcie.
Przy sprzyjającej aurze nie odmówimy sobie także wizyty w Fjordgard skąd chętni będą mogli udać się na wędrówkę ku słynnym szczytom Segla i Hesten.

Płynąc dalej po drodze mijamy masyw Møysalen – najwyższy szczyt archipelagu Vesterålen (1262 m n.p.m.), którego charakterystyczna, masywna i niemal idealnie symetryczna sylwetka przyciąga wzrok już z daleka.

Przed nami Lofoty. Majestatyczny krajobraz strzelistych gór wyrastających wprost z morskiej toni łapie za serce każdego bez wyjątku. Ramberg zachwyca szeroką plażą, ostrymi graniami i surowym, harmonijnym połączeniem skał i oceanu – to jedno z najlepszych miejsc, by poczuć dzikość archipelagu.

Værøy to jedna z najbardziej odizolowanych wysp Lofotów. Silne prądy, otwarte morze i zmienna pogoda przypominają, że to natura rozdaje tu karty. Z pokładu jachtu wyspa wygląda niczym twierdza – Klify opadają pionowo do morza, a nad nimi krążą setki ptaków. Przy dobrej pogodzie warto ruszyć na pieszy szlak – widoki z góry są spektakularne, a ocean wydaje się tu nieskończony.

Dalej na naszej trasie witają nas Reine i Hamnøy – z ostrymi graniami gór, spokojną taflą fiordu i czerwonymi domkami rorbuer stojącymi na palach nad wodą, stanowią jedno z najbardziej rozpoznawalnych miejsc Lofotów.

Wyjątkowym elementem archipelagu jest światło. Latem słońce tu nie zachodzi, a noc zamienia się w długą, złotą godzinę. To właśnie wtedy nocna wycieczka na Reinebringen staje się jednym z największych przeżyć – trud pokonania 1974 schodów wynagradzają iście baśniowe widoki ze szczytu.

Kolejną perełką jest Nusfjord – dawna osada rybacka zachowana niemal bez zmian. Drewniana zabudowa i wąskie pomosty tworzą tu niemal muzealną atmosferę. Warto też spróbować tutejszych słynnych cynamonek.

Henningsvær, zwany „Wenecją Lofotów”, to kontrast wobec ciszy wcześniejszych miejsc. Rozłożony na kilku wysepkach port tętni życiem rybaków, żeglarzy i artystów, a charakterystyczne mosty czynią go jednym z najciekawszych punktów rejsu.

Jednym z najbardziej imponujących momentów wyprawy jest Trollfjord. Wpływając do niego, ma się wrażenie wejścia do innego świata – strome ściany skalne wyrastają pionowo z wody, potęgując ciszę i monumentalność miejsca. Fiord kończy się spokojną zatoczką, gdzie być może uda nam się przystanąć na dłuższą chwilę…

Zajrzymy także do Lundenes – niepozornego, lecz symbolicznego półwyspu na północy wyspy Hinnøya, który przez wieki uznawano za najdalej na północ wysunięty punkt Europy i granicę znanego świata.

Finałem rejsu jest dobrze nam już znane Tromsø. Miasto wyłania się spokojnie, niemal znajomo. Kolorowe domy odbijają się w wodzie, most nad cieśniną prowadzi nas z powrotem na stały ląd, a góry domykają horyzont.

Pozostaje rzucić cumy na keję i zacząć planować kolejny rejs…

Nasz rejs rozpoczyna się w Tromsø – największym mieście północnej Norwegii i nieformalnej stolicy Arktyki. Położone daleko za kołem podbiegunowym, na wyspie otoczonej fiordami i wysokimi górami, stanowi niezwykłe połączenie dzikiej przyrody, historii odkryć polarnych i nowoczesnego miejskiego życia. To właśnie stąd przez wieki wyruszali słynni polarnicy na wyprawy w Arktykę i stąd też wyruszymy i my!

Z Tromsø kierujemy się ku wyspie Senja. Wyspa ta nazywana “Dziką Perłą Północy”, często pomijana na trasach popularnych turystycznych wycieczek, dzięki czemu zachowała swój dziki, naturalny charakter i daje poczucie obcowania z prawdziwą północną naturą. Na niewielkim obszarze ujrzymy wszystko to, co najpiękniejsze w norweskim krajobrazie – od ostrych gór, przez głębokie fiordy, po łagodne zatoki i niewielkie wioski rybackie.

Jednym z najbardziej imponujących momentów wyprawy jest Trollfjord. Wpływając do niego, ma się wrażenie przekraczania granicy innego świata. Strome, niemal pionowe ściany skalne wznoszą się na kilkaset metrów prosto z wody, zamykając przestrzeń i potęgując ciszę. Fiord jest krótki i ślepy – kończy się spokojną zatoczką, gdzie być może uda nam się przystanąć na dłuższą chwilę…

Kolejnym przystankiem jest Henningsvær, nazywany „Wenecją Lofotów”. Rozłożony na kilku wysepkach port tętni życiem – spotykają się tu rybacy, żeglarze i artyści. Charakterystyczne mosty i portowe zabudowania czynią to miejsce jednym z najbardziej fotogenicznych i najciekawszych punktów rejsu.

Następnie zawijamy do Nusfjordu – dawnej osady rybackiej, zachowanej w niemal niezmienionej formie. Drewniana zabudowa, wąskie pomosty i ciasne otoczenie gór tworzą atmosferę powrotu do czasów, gdy morze było jedynym źródłem utrzymania. To spokojny, niemal muzealny przystanek na trasie. Koniecznie spróbujcie też słynnych tutejszych cynamonek!

Jako jedne z ostatnich swoim spektakularnym krajobrazem żegnają nas Reine i Hamnøy – ostre granie gór, spokojna tafla fiordu i charakterystyczne czerwone domki rybackie – rorbuer – stojące na palach nad wodą. To jedno z najbardziej rozpoznawalnych i symbolicznych miejsc całych Lofotów.

Wyjątkowym elementem tego regionu jest światło. Latem słońce tu nie zachodzi, a noc zamienia się w długą, złotą godzinę. To właśnie ono sprawia, że Lofoty są rajem dla fotografów i artystów. Nocna wycieczka na Reinebringen to jedno z najlepszych doświadczeń, jakie można tu przeżyć – trud pokonania 1974 schodów do nieba wynagradza iście baśniowy widok ze szczytu.

Finałem rejsu jest Bodø, położone na styku otwartego Morza Norweskiego i archipelagu Lofotów. To tu ponownie czuć surowy oddech Północy – szeroki horyzont, silne prądy i potęgę oceanu. Idealne miejsce, by symbolicznie zamknąć tę niezwykłą podróż przez jeden z najpiękniejszych zakątków Europy.