Opuszczając tętniący kolorami i zapachami marokański Agadir, obierzemy kurs na Wyspy Kanaryjskie – archipelag pochodzenia wulkanicznego, który od wieków stanowił ostatni przystanek dla żeglarzy wyruszających na Atlantyk.

Pierwszą wyspą na naszej trasie będzie Lanzarote – surowa, niezwykła i niepowtarzalna. Wulkaniczne krajobrazy Parku Narodowego Timanfaya, pola zastygłej lawy w całej gamie popieli i czerwieni, czarne plaże i białe, charakterystyczne zabudowania sprawiają, że można odnieść wrażenie, jakbyśmy znaleźli się na innej planecie. Do tego soczysta zieleń roślinności, ale tylko tej dzielnie radzącej sobie w tej niegościnnych warunkach – palmy, kaktusy, aloes…  Gwarantujemy, że tych krajobrazów nie zapomnicie! To również wyspa nierozerwalnie związana z twórczością Césara Manrique, którego dzieła harmonijnie łączą architekturę z naturą i którego uważa się za swoistego „projektanta” tej wyspy.

Następnie popłyniemy na Gran Canarię, nazywaną kontynentem w miniaturze. W ciągu jednego dnia można tu zobaczyć złote wydmy Maspalomas, zielone górskie doliny i spektakularne klify opadające do oceanu. Klimatyczne mariny i tętniące życiem nadmorskie promenady tworzą idealne miejsce na odpoczynek po żegludze. A Marina w słynnym Las Palmas jest tym miejscem skąd zwyczajowo rusza większość żeglarzy wybierających się na przeprawę przez Atlantyk lub właśnie z niej powracających. I ducha tej przygody tu zdecydowanie czuć!

Finalną destynacją naszej wyprawy będzie Fuerteventura. Ta wyspa zachwyca swoją surową urodą i spokojem. Znajdziemy tu jedne z najpiękniejszych plaż Europy pięknie kontrastujące z turkusową wodą Atlantyku a w okolicach Corralejo spektakularne wydmy, przypominające fragment Sahary przeniesiony na środek oceanu.

To również raj dla miłośników sportów wodnych. Stałe wiatry sprawiły, że Fuerteventura zyskała światową renomę wśród żeglarzy, windsurferów i kitesurferów. Mimo popularności Fuerteventura zachowała swój spokojny charakter – niewielkie porty, białe miasteczka i lokalne restauracje pozwalają poczuć prawdziwy klimat Wysp Kanaryjskich, z dala od wielkomiejskiego zgiełku. I właśnie dzięki niewielkiemu zanieczyszczeniu światłem wyspa ta została wpisana przez UNESCO na listę Rezerwatów Biosfery, jako jedno z najlepszych miejsc na Świecie do obserwacji nocnego nieba. Nieboskłon usiany tysiącem gwiazd i Droga Mleczna w całej okazałości to z pewnością widok, który na długo pozostaje w pamięci każdego z nas, podobnie jak żeglarskie wspomnienia z tego pięknego rejsu!

Rejs ma charakter stażowo-szkoleniowy, dlatego każdy członek załogi aktywnie uczestniczy w prowadzeniu jachtu. Wspólnie planujemy przeloty między wyspami, prowadzimy nawigację, pracujemy z prognozami pogody, wykonujemy manewry portowe i pełnimy wachty. Kanaryjskie warunki – stabilny, ale i momentami wymagający wiatr, oceaniczna fala i stosunkowo krótkie przeloty – tworzą doskonałe środowisko do rozwijania praktycznych umiejętności żeglarskich. Wszak nie bez powodu Wyspy Kanaryjskie są uznawane za jeden z najlepszych żeglarskich akwenów świata!

Luty to najlepszy moment, aby zamienić polską szarą zimę na słońce i ocean. Gdy w kraju królują mróz i krótkie dni, tutaj niemal codziennie budzi nas błękitne niebo, ciepłe promienie słońca i fale Atlantyku. A jako, że każda z wysp ma własny charakter i własną historię, to w czasie niedługiej żeglugi możemy przenieść się do zupełnie innego świata.

Na Lanzarote wulkaniczne krajobrazy wyglądają jak powierzchnia innej planety. Czarna i ruda lawa kontrastuje z białymi domami, błękitem oceanu i soczystymi plamami intensywnie zielonej roślinności, zaś niewielkie mariny zapraszają wieczorem do swoich tawern na pyszne kolacje ze świeżych, morskich ryb i owoców morza, przy kieliszku lokalnego wina.

Fuerteventura zachwyca wstęgami jasnych plaż, wydmami przypominającymi Saharę i wodą w odcieniach turkusu, które trudno znaleźć gdziekolwiek indziej w Europie. To wyspa, na której czas płynie wolniej, a niewielkie porty zachowały swój spokojny, żeglarski charakter.

Na Gran Canarii odnajdziemy wszystko – klimatyczne mariny, malownicze górskie miasteczka, zielone doliny i słynne wydmy Maspalomas. To miejsce, gdzie po dniu spędzonym pod żaglami można usiąść w nadmorskiej tawernie i spróbować kanaryjskich specjałów – papas arrugadas z sosem mojo, grillowanych ośmiornic czy świeżo złowionego tuńczyka.

Jeśli wiatr pozwoli nam obrać dalszy kurs, dotrzemy do Teneryfy, gdzie nad oceanem góruje majestatyczny wulkan Teide, lub na zieloną La Gomerę, której strome doliny i lasy wawrzynowe tworzą zupełnie inny świat niż wulkaniczne krajobrazy wschodnich wysp.

Każda z tych wysp opowiada inną historię. Jedne zachwycają wulkanicznymi krajobrazami, inne zielenią lasów, majestatycznymi klifami lub spokojem niewielkich marin. Łączy je jedno – wszystkie od wieków są przystaniami dla żeglarzy, którzy tak jak my podążają za wiatrem, a nie za sztywnym harmonogramem.

To nie będzie rejs z dokładnie rozpisanym planem trasy. To prawdziwa żeglarska włóczęga. Jednego dnia możemy stać na kotwicy w spokojnej zatoce i kąpać się w krystalicznie czystej wodzie, kolejnego spacerować po kolonialnych uliczkach niewielkiego portowego miasteczka, a wieczorem delektować się lokalną kuchnią przy zachodzie słońca.

Nie obiecamy Wam, że odwiedzimy wszystkie wyspy. Obiecujemy natomiast, że wykorzystamy każdy dzień najlepiej, jak pozwolą na to wiatr i ocean. Bo właśnie w tym od wieków tkwi prawdziwe piękno żeglarstwa – nie w sztywnym planie, lecz w wolności, odkrywaniu i radości z drogi.

Rejs ma charakter stażowo-szkoleniowy, dlatego każdy członek załogi aktywnie uczestniczy w prowadzeniu jachtu. Wspólnie planujemy trasę, analizujemy prognozy pogody, prowadzimy nawigację, stawiamy i trymujemy żagle, wykonujemy manewry portowe oraz pełnimy wachty – również nocne podczas dłuższych przelotów. Kanary uczą żeglarstwa w najbardziej naturalny sposób. Każde przejście między wyspami to inne warunki – od spokojniejszej żeglugi w osłoniętych wodach po wymagające strefy akceleracji wiatru i wyższą oceaniczną falę pomiędzy wyspami. To doskonała okazja, aby nauczyć się pracy z wiatrem, odpowiedniego trymowania żagli, prowadzenia jachtu na fali oraz podejmowania decyzji na podstawie prognoz i aktualnych warunków na morzu.
To właśnie tutaj teoria szybko zamienia się w praktykę, a zdobyte doświadczenie procentuje podczas każdej kolejnej morskiej wyprawy.Dzięki temu wrócicie nie tylko z pięknymi wspomnieniami, ale również z nowymi umiejętnościami i cennym doświadczeniem morskim.

Luty to najlepszy moment, aby zamienić polską szarą zimę na słońce i ocean. Gdy w kraju królują mróz i krótkie dni, tutaj niemal codziennie budzi nas błękitne niebo, ciepłe promienie słońca i fale Atlantyku. A jako, że każda z wysp ma własny charakter i własną historię, to w czasie niedługiej żeglugi możemy przenieść się do zupełnie innego świata.

Na Lanzarote wulkaniczne krajobrazy wyglądają jak powierzchnia innej planety. Czarna i ruda lawa kontrastuje z białymi domami, błękitem oceanu i soczystymi plamami intensywnie zielonej roślinności, zaś niewielkie mariny zapraszają wieczorem do swoich tawern na pyszne kolacje ze świeżych, morskich ryb i owoców morza, przy kieliszku lokalnego wina.

Fuerteventura zachwyca wstęgami jasnych plaż, wydmami przypominającymi Saharę i wodą w odcieniach turkusu, które trudno znaleźć gdziekolwiek indziej w Europie. To wyspa, na której czas płynie wolniej, a niewielkie porty zachowały swój spokojny, żeglarski charakter.

Na Gran Canarii odnajdziemy wszystko – klimatyczne mariny, malownicze górskie miasteczka, zielone doliny i słynne wydmy Maspalomas. To miejsce, gdzie po dniu spędzonym pod żaglami można usiąść w nadmorskiej tawernie i spróbować kanaryjskich specjałów – papas arrugadas z sosem mojo, grillowanych ośmiornic czy świeżo złowionego tuńczyka.

Niemniej zachwycają krajobrazy Teneryfy, gdzie nad oceanem góruje majestatyczny wulkan Teide, podobnie jak zielona La Gomera, której strome doliny i lasy wawrzynowe tworzą zupełnie inny świat niż wulkaniczne krajobrazy wschodnich wysp.

Alternatywnie, jeśli Atlantyk okaże się dla nas łaskawy, w trakcie tego rejsu obierzemy kurs na Maderę – Wyspę Wiecznej Wiosny, wyrastającą pośrodku oceanu niczym górska twierdza. Już z odległości wielu mil robi ogromne wrażenie. Strzeliste góry wynurzają się prosto z Atlantyku, zielone zbocza przecinają słynne lewady, a nad wyspą często unoszą się chmury zatrzymujące wilgoć, dzięki czemu Madera tonie w bujnej roślinności przez cały rok. To wyspa, na której doskonale czuć ducha dawnych oceanicznych podróży – przez wieki była ważnym portem dla statków płynących między Europą, Afryką i Ameryką. Dla wielu żeglarzy wejście do Funchal jest jednym z tych momentów, które na długo pozostają w pamięci.

Każda z tych wysp opowiada inną historię. Jedne zachwycają wulkanicznymi krajobrazami, inne zielenią lasów, majestatycznymi klifami lub spokojem niewielkich marin. Łączy je jedno – wszystkie od wieków są przystaniami dla żeglarzy, którzy tak jak my podążają za wiatrem, a nie za sztywnym harmonogramem.

To nie będzie rejs z dokładnie rozpisanym planem trasy. To prawdziwa żeglarska włóczęga. Jednego dnia możemy stać na kotwicy w spokojnej zatoce i kąpać się w krystalicznie czystej wodzie, kolejnego spacerować po kolonialnych uliczkach niewielkiego portowego miasteczka, a wieczorem delektować się lokalną kuchnią przy zachodzie słońca.

Nie obiecamy Wam, że odwiedzimy wszystkie wyspy. Obiecujemy natomiast, że wykorzystamy każdy dzień najlepiej, jak pozwolą na to wiatr i ocean. Bo właśnie w tym od wieków tkwi prawdziwe piękno żeglarstwa – nie w sztywnym planie, lecz w wolności, odkrywaniu i radości z drogi.

Rejs ma charakter stażowo-szkoleniowy, dlatego każdy członek załogi aktywnie uczestniczy w prowadzeniu jachtu. Wspólnie planujemy trasę, analizujemy prognozy pogody, prowadzimy nawigację, stawiamy i trymujemy żagle, wykonujemy manewry portowe oraz pełnimy wachty – również nocne podczas dłuższych przelotów. Kanary uczą żeglarstwa w najbardziej naturalny sposób. Każde przejście między wyspami to inne warunki – od spokojniejszej żeglugi w osłoniętych wodach po wymagające strefy akceleracji wiatru i wyższą oceaniczną falę pomiędzy wyspami. To doskonała okazja, aby nauczyć się pracy z wiatrem, odpowiedniego trymowania żagli, prowadzenia jachtu na fali oraz podejmowania decyzji na podstawie prognoz i aktualnych warunków na morzu.
To właśnie tutaj teoria szybko zamienia się w praktykę, a zdobyte doświadczenie procentuje podczas każdej kolejnej morskiej wyprawy.Dzięki temu wrócicie nie tylko z pięknymi wspomnieniami, ale również z nowymi umiejętnościami i cennym doświadczeniem morskim.

Luty to najlepszy moment, aby zamienić polską szarą zimę na słońce i ocean. Gdy w kraju królują mróz i krótkie dni, tutaj niemal codziennie budzi nas błękitne niebo, ciepłe promienie słońca i fale Atlantyku. A jako, że każda z wysp ma własny charakter i własną historię, to w czasie niedługiej żeglugi możemy przenieść się do zupełnie innego świata.

Na Lanzarote wulkaniczne krajobrazy wyglądają jak powierzchnia innej planety. Czarna i ruda lawa kontrastuje z białymi domami, błękitem oceanu i soczystymi plamami intensywnie zielonej roślinności, zaś niewielkie mariny zapraszają wieczorem do swoich tawern na pyszne kolacje ze świeżych, morskich ryb i owoców morza, przy kieliszku lokalnego wina.

Fuerteventura zachwyca wstęgami jasnych plaż, wydmami przypominającymi Saharę i wodą w odcieniach turkusu, które trudno znaleźć gdziekolwiek indziej w Europie. To wyspa, na której czas płynie wolniej, a niewielkie porty zachowały swój spokojny, żeglarski charakter.

Na Gran Canarii odnajdziemy wszystko – klimatyczne mariny, malownicze górskie miasteczka, zielone doliny i słynne wydmy Maspalomas. To miejsce, gdzie po dniu spędzonym pod żaglami można usiąść w nadmorskiej tawernie i spróbować kanaryjskich specjałów – papas arrugadas z sosem mojo, grillowanych ośmiornic czy świeżo złowionego tuńczyka.

Niemniej zachwycają krajobrazy Teneryfy, gdzie nad oceanem góruje majestatyczny wulkan Teide, podobnie jak zielona La Gomera, której strome doliny i lasy wawrzynowe tworzą zupełnie inny świat niż wulkaniczne krajobrazy wschodnich wysp.

La Palma, nie bez powodu nazywana „La Isla Bonita” – Piękna Wyspa, to najbardziej zielona i jedna z najbardziej spektakularnych wysp archipelagu. Gęste lasy, głębokie wąwozy, wodospady i potężne klify opadające wprost do Atlantyku tworzą tu krajobraz zupełnie inny niż na pozostałych Wyspach Kanaryjskich.

Znów El Hierro – maleńka kanaryjska perełka – ta najmniejsza i najbardziej na zachód wysunięta z głównych Wysp Kanaryjskich przez stulecia była uważana za koniec znanego świata a i dziś pozostaje najbardziej dzika spośród całego archipelagu.

Które wyspy uda się nam odwiedzić?
To się okaże, jednak w trakcie tego rejsu z pewnością obierzemy kurs na Maderę – Wyspę Wiecznej Wiosny, wyrastającą pośrodku Atlantyku niczym górska twierdza. Już z odległości wielu mil robi ogromne wrażenie. Strzeliste góry wynurzają się prosto z oceanu, zielone zbocza przecinają słynne lewady, a nad wyspą często unoszą się chmury zatrzymujące wilgoć, dzięki czemu Madera tonie w bujnej roślinności przez cały rok. To wyspa, na której doskonale czuć ducha dawnych oceanicznych podróży – przez wieki była ważnym portem dla statków płynących między Europą, Afryką i Ameryką. Dla wielu żeglarzy wejście do Funchal jest jednym z tych momentów, które na długo pozostają w pamięci.

Każda z tych wysp opowiada inną historię. Jedne zachwycają wulkanicznymi krajobrazami, inne zielenią lasów, majestatycznymi klifami lub spokojem niewielkich marin. Łączy je jedno – wszystkie od wieków są przystaniami dla żeglarzy, którzy tak jak my podążają za wiatrem, a nie za sztywnym harmonogramem.

To nie będzie rejs z dokładnie rozpisanym planem trasy. To prawdziwa żeglarska włóczęga. Jednego dnia możemy stać na kotwicy w spokojnej zatoce i kąpać się w krystalicznie czystej wodzie, kolejnego spacerować po kolonialnych uliczkach niewielkiego portowego miasteczka, a wieczorem delektować się lokalną kuchnią przy zachodzie słońca.

Nie obiecamy Wam, że odwiedzimy wszystkie wyspy. Obiecujemy natomiast, że wykorzystamy każdy dzień najlepiej, jak pozwolą na to wiatr i ocean. Bo właśnie w tym od wieków tkwi prawdziwe piękno żeglarstwa – nie w sztywnym planie, lecz w wolności, odkrywaniu i radości z drogi.

Rejs ma charakter stażowo-szkoleniowy, dlatego każdy członek załogi aktywnie uczestniczy w prowadzeniu jachtu. Wspólnie planujemy trasę, analizujemy prognozy pogody, prowadzimy nawigację, stawiamy i trymujemy żagle, wykonujemy manewry portowe oraz pełnimy wachty – również nocne podczas dłuższych przelotów. Kanary uczą żeglarstwa w najbardziej naturalny sposób. Każde przejście między wyspami to inne warunki – od spokojniejszej żeglugi w osłoniętych wodach po wymagające strefy akceleracji wiatru i wyższą oceaniczną falę pomiędzy wyspami. To doskonała okazja, aby nauczyć się pracy z wiatrem, odpowiedniego trymowania żagli, prowadzenia jachtu na fali oraz podejmowania decyzji na podstawie prognoz i aktualnych warunków na morzu.
To właśnie tutaj teoria szybko zamienia się w praktykę, a zdobyte doświadczenie procentuje podczas każdej kolejnej morskiej wyprawy.Dzięki temu wrócicie nie tylko z pięknymi wspomnieniami, ale również z nowymi umiejętnościami i cennym doświadczeniem morskim.